Het Sagnac Experiment (1913) en de Ether-Vraag
Georges Sagnac's interferometer-experiment uit 1913 detecteerde een effect dat hij interpreteerde als bewijs voor een stationaire ether.
Claims
Sagnac (1913) interpreteerde zijn interferometer-resultaat als bewijs voor een stationaire ether
OnderzoekHet Sagnac-effect is een reëel, meetbaar fysisch fenomeen dat door de mainstream wordt erkend
OnderzoekIn 1913 voerde de Franse fysicus Georges Sagnac een interferometer-experiment uit dat een faseverschuiving detecteerde gerelateerd aan rotatie. Sagnac interpreteerde dit als bewijs voor het bestaan van een stationaire ether — hetzelfde medium dat het Michelson-Morley experiment niet kon detecteren.
Het experiment
Een lichtstraal wordt gesplitst en de twee stralen volgen hetzelfde pad maar in tegengestelde richtingen. Bij terugkeer worden ze gecombineerd en interferentiepatronen worden gemeten. De positie van de interferentiepatronen verschuift afhankelijk van de hoeksnelheid van het apparaat.
Sagnac's interpretatie
Sagnac publiceerde zijn resultaat als bewijs voor 'the effect of the relative motion of the ether.' Hij geloofde dat zijn experiment het bestaan van een stationaire ether bewees.
Modern gebruik
Het Sagnac-effect wordt vandaag de dag breed gebruikt in ring laser gyroscopes en fiber optic gyroscopes voor navigatie. Het effect is een erkend fysisch fenomeen.
De paradox
Het Michelson-Morley experiment (1887) 'bewees' dat de ether niet bestaat. Het Sagnac experiment (1913) detecteerde een effect dat Sagnac interpreteerde als bewijs dat de ether wél bestaat. De standaardwetenschap verklaart het Sagnac-effect via relativiteitstheorie, maar de historische context is significant.
Bronnen
- [1]https://en.wikipedia.org/wiki/Sagnac_effect
- [2]https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.abn8009
- [3]https://link.springer.com/article/10.1134/S2075108714010039